Deze maand heb ik geschreven:
- 40 525 nieuwe woorden
- 48 scènes
- 8 hoofdstukken
De eerste dag wilde ik besteden aan de oorsprongsmythe van mijn wereld, maar dat liep anders dan gedacht! De mythe breidde zich uit tot een geschiedenis van 10 000 woorden waar ik de hele eerste week zoet mee was. Het werd een sprookje waar ik van heb genoten en wat een fantastische opwarmoefening was om de week daarop aan het echte plot te beginnen.
Wat volgde was het meest natuurlijke schrijfproces dat ik tot nu toe heb mogen beleven. De ervaring die ik de afgelopen jaren heb opgedaan begint zijn vruchten af te werpen. Mijn vorige manuscripten zijn niet af, niet naar mijn tevredenheid in ieder geval, maar met ieder verhaal waar ik aan werk kom ik wel een stap verder dan bij de vorige. En nu bevind ik me voor het eerst in een verhaal waarin ik dieper en dieper kan graven en steeds meer rijkdom vind. Ik raak niet meer in de knoop en als ik een pad insla dat doodloopt heb ik de flexibiliteit om daar weer uit te komen en door te gaan.
Ook mijn doel om 2000 woorden per dag te schrijven is ondertussen goed haalbaar. Tot een paar jaar geleden moest ik het na 500 woorden uit mijn tenen halen, maar tegenwoordig vind ik 2000 woorden een heel comfortabel aantal. Het komt meestal neer op zo’n drie of vier scènes.
In de derde week gebeurde het: een idee voor een nieuw verhaal. Toevallig kreeg ik het idee voor mijn huidige manuscript precies een jaar geleden, ook in de tweede helft van het verhaal waar ik toen aan werkte! Wie weet is dat wel een natuurlijk moment daarvoor. Wat me wel verbaasde was dat dit nieuwe idee ging om een vervolg op mijn huidige verhaal, terwijl ik er tot nu toe van overtuigd was geweest dat er, na de ontwikkeling die mijn hoofdpersoon doormaakt, niets anders meer te vertellen zou zijn. Dat vond ik wel een leuke verrassing en bovendien iets om naar toe te werken op de lange termijn.
De laatste week was zwaar, onder andere vanwege lichamelijke ongemakken. Ook kwam ik op een punt waarop ik ontelbaar veel ideeën en gedachten had, maar geen tijd om die te organiseren, waardoor ik langzaamaan begon te verdrinken in de hoeveelheid informatie die ik in mijn hoofd bij elkaar hield. Daarom besloot ik mijn plan aan te passen.
In eerste instantie had ik willen doorschrijven tot aan de kerstvakantie om in 70 000 woorden het hele verhaal in één keer op papier te zetten, maar omdat ik de eerste week aan achtergrondinformatie had gewerkt, ben ik nu nog niet eens op het middelpunt van het plot. Ik heb een pauze nodig om de balans op te maken, te controleren of het verhaal nog in de goede richting gaat en een plan op te stellen voor de tweede helft. Daar zal het tweede stuk ook alleen maar beter van worden, denk ik. Dus schrijf ik volgende week nog 10 000 woorden, waarmee ik verwacht op de helft van het plot te komen. Dan heb ik twee weken om mijn notities te inventariseren. Na de kerstvakantie pak ik de tweede helft op, met als doel om daar in januari 40 000 woorden aan te besteden.
Er zitten nog genoeg gaten en onopgeloste vragen in mijn verhaal. Zal het allemaal op zijn plek vallen? Zal ik de antwoorden en oplossingen vinden die ik zoek? Houdt mijn idee dan stand? De angst blijft dat ik er op het eind achter kom dat het een onmogelijke puzzel is waar ik niet meer uitkom.
Die zorgen en twijfels hou ik altijd, maar in ieder geval heeft het schrijven van dit blog me laten zien hoeveel ik deze maand al bereikt heb. Er staan nu 40 000 woorden op papier die er eerst nog niet waren! Bovendien heb ik een hele plezierige schrijfmaand gehad, dus er is genoeg reden om met hoop naar de toekomst te kijken.
Eind volgende maand zal ik rapporteren hoe het er voor staat en ondertussen kun je me volgen op Instagram. Tot dan!
-Ella
Geef een reactie