Terwijl de natuur langzaam tot rust komt, biedt de herfst mij juist altijd de tijd en ruimte om te schrijven en november is al een aantal jaar het hoogtepunt daarvan. Ook deze keer is dat weer het geval en in deze blogpost heb ik dan ook van alles te vertellen!
Waterloper uitslag
De grootste verrassing kwam op de laatste dag van november: ik opende mijn mail en las dat het korte verhaal dat ik afgelopen mei had ingestuurd naar de Waterloper schrijfwedstrijd op de zesde plaats is geëindigd! Dat betekent dat het uit 95 inzendingen helemaal naar de derde ronde is gegaan en door maar liefst zes juryleden van uitgebreide feedback is voorzien. Dit is de eerste keer dat mijn schrijfwerk anoniem op deze manier is beoordeeld en ik ben ontzettend trots dat het gelijk in de top tien terecht is gekomen!
Zowel de lovende als de opbouwende kritiek was erg waardevol en ik wil de juryleden graag bedanken voor hun gedetailleerde verslag. Ze zijn echt in het verhaal gedoken en het was een grote eer om te mogen lezen hoe hun leeservaring was. Dat de verbeterpunten veelal overeenkwamen met de dingen waar ik zelf ook niet helemaal tevreden over was (maar vanwege een naderende deadline niet meer aan ben gaan tornen) was ook een fijne bevestiging.
Hier een kleine greep uit de rapporten, waar ik heel erg blij van werd:
“De informatiedosering was geweldig gedaan en liet me smachten naar meer tijd in deze wereld, het verhaal las als het begin van een fantasyroman die ik met liefde zou lezen.”
“‘Het Hof der Gevangenen’ is absoluut subliem geschreven en ik denk daarom dat het alsnog hoge ogen gaat gooien in deze wedstrijd. Dit is een verhaaltje dat gerust geëtaleerd mag worden!”
“‘Het Hof der Gevangenen’ is uiteindelijk het sterkst als metaverhaal – een commentaar op die standaard, cookie cutter, oh-die-arme-prinses verhalen. Hier voegt dit verhaal iets substantieels aan toe: een vergeten of ondergesneeuwd perspectief van iemand die zich in de schaduw van de traditionele protagonist bevindt. Hierbij is helaas de uitwerking van dit verhaal zelf enigszins in de verdrukking geraakt. Dit doet niet af aan de waarde van het metaverhaal, maar maakt wel duidelijk dat er nog ruimte is voor verbetering.”
“Ik denk dat dit verhaal voor mij de grootste verrassing bevatte. Niet alleen omdat het de meest originele implementatie van het thema van de Zwaarden van Dag en Nacht betrof, hoewel dat zeker een mooie bonus was. Maar vooral omdat het zo mooi en zo subtiel van een zeer herkenbaar begin verandert in een prachtige overpeinzing van tijd, loyaliteit en zingeving. En dat uit zich ook nog eens in de manier waarop de tekst zelf is weergegeven.”
Zulke mooie woorden werken heel motiverend en zijn zo waardevol om de moed erin te houden, want schrijven kost nu eenmaal uren en uren en uren, waarin je je na verloop van tijd toch gaat afvragen of het wel gaat worden wat je voor ogen had, of iemand het ooit gaat lezen en begrijpen en er door in vervoering zal raken… Ik vond het heel spannend om mijn verhaal in te sturen, maar ik ben trots dat ik het gedaan heb en kan nu zeggen: ja, al die uren ploeteren achter mijn bureautje zijn het waard geweest. Ik ga er lekker mee door.
De Slag om November
Dit is het zesde jaar dat ik van november mijn schrijfmaand heb gemaakt, dus het is ondertussen echt traditie geworden. Dat kwam oorspronkelijk natuurlijk door NaNoWriMo, maar nu dat er niet meer is heeft De Kopij een Nederlands alternatief voor deze schrijfuitdaging opgezet: De Slag om November. Daar heb ik me uiteraard gelijk voor aangemeld! Het was namelijk hoog tijd dat ik aan de tweede versie van mijn fantasymanuscript zou beginnen.
Hoewel ik de afgelopen jaren erg fanatiek was wat betreft het aantal woorden dat ik per dag wilde bereiken (tot wel 2000 woorden per dag), ben ik daar deze keer iets soepeler in geweest. De reden daarvoor is dat ik graag een schrijfroutine wil opbouwen die het hele jaar door haalbaar is, in plaats van dat ik mezelf in november helemaal uitwring en daarna een tijd even geen pen en papier meer kan zien. Gemiddeld ben ik deze keer uitgekomen op 1279 woorden per dag. Eigenlijk had ik gemikt op 1500, maar zolang het boven de 1000 blijft ben ik toch heel tevreden.
Nog wat meer cijfertjes van wat ik in deze marathon heb geschreven:
- 1 akte
- 8 hoofdstukken
- 22 scènes
- 24.292 woorden
Dat zijn zelfs meer woorden dan ik nodig heb, aangezien de eerste akte zo’n 20% van het verhaal moet beslaan en ik zeker niet doel op meer dan 90k. Maar in deze fase is dat op zich nog niet zo’n probleem. Als ik in een volgende ronde ga schrappen, wordt het verhaal er denk ik alleen maar beter van.
Grote dank aan De Kopij voor organiseren van dit initiatief! Ik hoop van harte dat dit het begin is van een nieuwe jarenlange traditie.
Voorselecteur Harlandprijs
De afgelopen weken ben ik niet alleen met schrijven, maar ook met lezen bezig geweest. Ik had me namelijk op de valreep aangemeld om voorselecteur te zijn voor de Harlandprijs. En dat is me toch een goede beslissing gebleken! Ik vond het een geweldig leerzame ervaring en kan het dan ook van harte aanbevelen aan iedereen die schrijft. Van de 259 inzendingen heb ik 27 korte verhalen toegestuurd gekregen die ik een cijfer en een korte beoordeling mocht geven.
Wat me ten eerste verraste was de grote verscheidenheid aan wat er allemaal ingezonden werd. Als deelnemer heb je daar nooit een idee van, maar ik vond het heel interessant om dit kijkje achter de schermen te mogen meemaken. De slechte verhalen gaven me het zelfvertrouwen dat ik me toch echt niet hoefde te schamen voor wat ik zelf produceer en de goede verhalen inspireerden me om mezelf te blijven verbeteren.
Enkele observaties ter illustratie van wat er dan allemaal wel niet te vinden was in die grote verscheidenheid:
- karakters die halverwege ineens van naam veranderen
- erotiek die allesbehalve erotisch was
- horror waar ik om moest lachen
Maar ook:
- het kortste verhaal raakte me het diepst
- een verhaal waarvan ik dacht: dat had ík willen schrijven!
- een extreem hoge score voor een supersimpel concept dat op geniale wijze was uitgewerkt
De tweede reden waarom ik het écht aanraad om ook een keer voorselecteur te zijn is dat het een fantastische oefening is in het vormen van je mening. Aangezien ik de deelnemers namelijk wel iets nuttigs wilde meegeven, werd ik 27 keer uitgedaagd om een mini-analyse van elk verhaal te maken. Wat ik bijzonder vond, is dat ik meestal binnen drie zinnen al wist of ik het een goed verhaal zou vinden of niet. Geen idee hoe dat werkt. Maar waaróm werkt het verhaal dan niet of juist wel? Dat was iedere keer weer een puzzel – en het is natuurlijk precies de vaardigheid die je als schrijver zo goed mogelijk wilt ontwikkelen, zodat je die ook kan toepassen op je eigen werk. Daarom zou ik zeggen: meld je volgend jaar zeker aan!
Komende maand maak ik de balans op voor de voortgang in mijn Zandlopers manuscript en wordt het tijd om een plan te maken voor 2026. Met mijn ervaringen als voorselecteur, strijder in de Slag om November en deelname aan de Waterloperwedstrijd heb ik deze maand veel vertrouwen en erkenning gekregen, waardoor ik met enthousiasme uitkijk naar de toekomst.
Bedankt voor het lezen van mijn schrijfavonturen en tot de volgende keer!
-Ella
Geef een reactie